Formy współpracy z uczelniami

Badania na zlecenie

Jest to najpopularniejsza forma współpracy naukowo-gospodarczej. Cechą charakterystyczną jest wykonanie określonej usługi naukowej przez uczelnię na rzecz przedsiębiorcy. Taką usługą może być między innymi wykonanie:

> badania na miejscu,
> analizy problemu,
> analizy lub próby laboratoryjnej,
> wykonanie obliczeń lub projektu,
> rozwiązanie określonego problemu technologicznego,
> doradztwa, etc.

W tym zakresie istnieje duża swoboda w zawiązywaniu współpracy tego typu jak i strony formalnej. Niektóre uczelnie przy mniejszych zleceniach nie wymagają nawet podpisywania odrębnej formy umowy, pozostając przy wyrażeniu woli w postaci oferty i zamówienia. Nie mniej jednak, przy bardziej skomplikowanych postaciach badań na zlecenie, zwłaszcza, kiedy ich czas trwania jest długi, związanych z przechodzeniem do kolejnych odrębnych etapów, powstaje cenna wiedza, warto zadbać o sporządzenie odrębnej umowy. W takiej umowie można postanowić o całościowym lub częściowym przejściu praw do własności intelektualnej na zamawiającego albo w inny sposób uregulować kwestie jednostronnego lub wielostronnego korzystania z dóbr niematerialnych powstałych przy realizacji badań.

Umowy o współpracy, konsorcjum

Współpraca z jednostkami naukowymi może przybierać postać dalej idącej kooperacji niż wykonywanie pojedynczych usług. Dzięki współpracy przedsiębiorca uzyskuje dostęp do długofalowego zainteresowania środowisk naukowych jego sytuacją i procesami, co przyczynić się może do polepszenia jego pozycji konkurencyjnej poprzez kompleksowe zmiany technologii czy określenie nowej strategii. Współpraca nie zawsze musi być odpłatna, uczelnia dzięki podmiotom gospodarczym uzyskuje dostęp do pola badawczego. Dzięki wsparciu środkami zewnętrznymi, które w obecnej polityce rozwoju gospodarki opartej na wiedzy alokowane są w obszary, w których więzi naukowo-biznesowe są silnie zacieśnione, przedsiębiorcy redukują koszty pozyskania technologii. Współpracujący w takim układzie bowiem mogą aplikować o dofinansowanie przedmiotu swoich działań.

Umowy o współpracy zawierają w sobie elementy wykonywania usług badawczych, dostępu do parku maszynowego, wzajemnego przekazywania sobie informacji, a także niekiedy umożliwiania realizacji praktyk studenckich czy pokazów.

W umowach, przy których wspólnej realizacji mogą powstać nowe technologie, istotne może być ujęcie zapisów określających do kogo i w jakim zakresie należeć będą prawa do własności intelektualnej. Wziąć tu należy pod uwagę nie tylko wkład finansowy, ale również intelektualny, zaangażowanie wszystkich biorących udział we współpracy stron.

Szczególną postacią współpracy jest zawarcie umowy konsorcjum. Oznacza to powołania zrzeszenia kilku podmiotów w celu realizacji określonego przedsięwzięcia. W takiej umowie reguluje się ponadto zasady reprezentowania całego zrzeszania wobec otoczenia i podejmowania w nim decyzji. Często powołanie do życia konsorcjum jest warunkiem niezbędnym do otrzymania dotacji lub środków na realizację prac rozwojowych.

Umowa o wspólności prawa

Przedmiotem umowy o wspólności jest prawo do patentu (lub z patentu, jeśli został już udzielny) albo innej formy zabezpieczającej własność intelektualną. Najczęściej taka umowa jest umową szczegółową w stosunku do innych dokumentów określających współpracę lub wykonanie badań. Jednakże wspólność w prawie może zostać nabyta drogą sprzedaży lub cesji, umożliwiając podmiotowi realizowanie produkcji wg zakupionej technologii albo dalszą jej komercjalizację. W umowie reguluje się takie kwestie jak podział i zasady wypłacania korzyści, zakres ochrony i sposób jej przedłużania oraz rozszerzania terytorialnego, a także inne wzajemne obowiązki.